BİR KÜÇÜK MUCİZE


Küçücük mucizelere aşığım ben, hani şu hiç beklenmedik zamanlarda gelen.

Öyle hissedersin ki en acılı şarkılar bile yüzünü güldürür. 

Kendini sıkça gülerken yakalarsın. 

Hayatı anlamlı kılan anlar bunlardır bana göre, seni yaşamın stresli anlarından uzak tutar bir süreliğine de olsa...

Bunu becerebilenler var biliyorum .

Tabi kalıcı olması için nedeninin insanın kendisi olması gerekir.

Kendi başarısı, kendi sevdikleri, kendi hayatı, kendi hayalleri, temelinde hep kendi olmalı.

Çünkü bu hayatta hiç bir şeyin sonuna kadar seninle olacağına garantin yok ama sen, ölene kadar seninlesin :)

Hep mucizelerin olacağına inandım. 

Kimilerine göre kendimi kandırdım bilemem ama iyi şeyler her zaman var hayatta, hem de hiç beklenmedik anlarda;

Mesela bir ayrılığın ardında ya da bir yenilginin yanı başında...

Küçük bir kaza da ya da düşen yaprakta, yağan yağmurda...

Bazen gece aniden uyandığında, bazen de günün ortasında kös kös oturduğunda....

Bazen bir mesajın ucunda, bazen bir dostun nasihatinde...

Bazen en sevdiğin yemeği yerken, bazen de müzik dinlerken...

Bilemezsin!

Bu yüzden her zaman hazır olmak lazım.

Yoksa sana gelse de mucize, sen göremezsin.

Her gün değil, her an yeni bir başlangıç için en doğru zamandır.

Yeter ki iste anında değişime adım atabilirsin.

Gerek yok öyle ben buyum klişelerine!

Ne konuda ben buyum derse insan, o konuda mücadelesi zorlaşır çünkü.

Direnmemek gerek hayata, akışına bırakıp anı yakalamak gerek.

El alemi duymamak, dinlememek gerek.

Ve kimseden bir şey beklememek gerek.

Ne sevgi ne ilgi...

Bekleyerek elde edilen şey huzur vermez kimseye çünkü...

Ama mucizeler öyle midir?

En beklemediğin zamanlarda gelir.

Ve sen şükredersin kimseye minnet etmediğine.

Herkes için mucizenin tanımı farklıdır tabi bu herkesin içinde bir sırdır.

Bir gün bir mucize gelecek beni de bulacak biliyorum, çok yakınımda hissedebiliyorum. 

Çünkü buna hazırım ve hak ediyorum.

Mucize içimizde dilerim onu dışarı çıkarmayı başarbilenlerden oluruz....